Briljanten bruidspaar kan samen de wereld aan

WAALRE - Deze maand vieren Mientje van den Broek- Rijk en Kees Rijk hun briljanten huwelijksfeest. Een feest om bij stil te staan. Ze begonnen met zijn tweeën, inmiddels hebben ze kinderen, klein- en achterkleinkinderen en staan nog vol in het leven. 

Door Wilma Stofmeel

Mientje werd geboren in Waalre op boerderij Betsie Boe, die bekend is als kinderopvang. Het gezin had zeven kinderen, zes meisjes en één jongen. Ze was vijftien jaar toen ze Kees leerde kennen. Mientje: “Mijn zusje scharrelde met een jongen waar Kees mee bevriend was. We gingen naar een toneelstuk in het patronaatsgebouw in Waalre, daar zag ik Kees voor het eerst. Mijn beste vriendin en ik hadden nog geen behoefte aan verkering. We gingen schommelen op de kermis en vermaakten ons best samen.”
Kees werd geboren in Aalst in boerderij Rijk. Zij hadden ook zeven kinderen, vier meisjes en drie jongens. Kees: “Ik was zestien of zeventien jaar toen ik Mientje ontmoette en ik was meteen weg van haar. Ze was niet groot, maar mooi met zwart haar. Ik heb veel moeite moeten doen om haar aan de haak te slaan.”

Mientje ging na de lagere school in Waalre verder en leerde bij de nonnen in het klooster in Aalst voor coupeuse. “De nonnen wilde dat ik doorstudeerde, maar het was voor mij lastig om vanuit Betsie Boe naar het vervolgonderwijs in Eindhoven te gaan. We woonden erg achteraf.” Kees haakt hier op aan: “Ik fietste altijd na school met haar mee naar huis. Officieel mochten we elkaar maar twee keer in de week zien: op woensdag- en op zondagavond.” 
Mientje gaat verder: “We hadden weinig ‘privesie’, dat miste ik erg. Iedereen zat altijd bij elkaar in de grote woonkeuken. We mochten niet zomaar overal naar toe en als we weggingen moesten we precies vertellen waar we naar toe gingen.”

Zelfstandig ondernemer

Kees werd zelfstandig ondernemer. “We wilden trouwen dus er moest geld worden verdiend. Ik bezorgde twee keer per dag melk aan huis. Er waren toen nog geen koelkasten. Ik leverde aan de Boutenslaan in Eindhoven. De concurrentie had geen zin om in de flatgebouwen trap op, trap af te moeten. Dat ging ik doen en bouwde zo een stevige klantenkring op. Later verkaste ik naar de Voldijn, Irenelaan en Wilhelminalaan in Aalst.” 
Een keer ging het mis met Kees, hij viel van een ladder en kwam lelijk terecht. Kees: “Ik kon vier maanden niet werken en als zelfstandige heb je dan geen inkomen. Toen hebben Mientje en onze zoon de zaak waargenomen.”

Bruiloft op 30 augustus 

Het echtpaar had een mooie bruiloft op 30 augustus. Kees: “We reden in een koets naar het gemeentehuis onder begeleiding van de paardenclub. Daarna trouwden we in de Willibrorduskerk. Het feest was thuis op de Betsie Boe boerderij.” Mientje vult aan: “En toen waren we met zijn tweeën en dat was zalig. We konden ons eigen ding doen. Maar, zoals bij ieder stel had ook dit echtpaar wel eens een mindere dag. Kees: “Af en toe was er wel eens ‘beeld maar geen geluid’! Maar daarnaast was het samen mopperen, samen bidden en eten.
Mientje: “Wij eten nog steeds drie keer per dag en altijd samen aan tafel.” In die tijd was het niet vanzelfsprekend dat je huis compleet was ingericht. Mientje: “We hadden bijvoorbeeld nog geen stofzuiger. Voor de bruiloft maakte je een cadeauboekje waar iedereen een cadeautje uittrok zoals een strijkplank en andere huishoudelijke spullen die je nodig had. Wat je nog niet had, daar ging je voor sparen. Wanneer dat was gelukt gaf dat een fijn voldaan gevoel.”

Kleinzoon Luuk is ondertussen aangeschoven. Hij is architect en heeft samen met zijn grootouders het project voor de mantelwoning gerealiseerd. Hij heeft ook een tijdje met zijn gezin in het grote huis gewoond waar zijn dochtertje is geboren. Inmiddels zijn ze verhuisd. Aan hem de vraag wat hij over zijn grootouders kan vertellen.
Luuk: “Mijn opa en oma hebben mij twee dingen geleerd: als je samen dingen blijft doen, kun je de wereld aan. Doe dat op je eigen tempo. Mijn generatie neemt veel hooi op de vork en rennen om alles rond te krijgen. Mijn opa en oma bestieren alles in hun eigen tempo.”

Hobby’s 

Mientje maakte destijds haar eigen bruidsjurk en nog steeds naait ze haar jurken zelf en quilt ze mooie wandkleden. Kees zijn grote liefhebberij is de paardensport. Hij reed tot zijn zestigste dressuur en is als jurylid bij wedstrijden nog steeds aan deze sport verbonden. Inmiddels woont het echtpaar niet meer zelf in hun huis maar in een verbouwde stal daar achter. Op dit moment woont een kleinzoon in het grote huis om een oogje in het zeil te houden op zijn opa en oma.