Bep Klomp-Pasteels viert 100e verjaardag
Algemeen 142 keer gelezenWAALRE - Afgelopen zondag vierde Bep Klomp-Pasteels haar geboortedag. Bep wordt liever Babs genoemd en zo kent iedereen haar ook. Op maandag 4 oktober 1926, werd ze op de Keizersgracht in Eindhoven geboren. Sinds 1963 woont Babs in Waalre en voelt zich daar helemaal thuis. Uw correspondent heeft samen met haar en zoon Frank herinneringen opgehaald.
Door Wilma Stofmeel
Babs heeft weinig van de Tweede Wereldoorlog meegekregen. “We leden geen honger. Ik ging naar de huishoudschool en door de oorlog was er vaak geen school. Van leren kwam niet zoveel, dat was wel vervelend. Ik herinner me nog dat er op een dag een grote knal klonk, maar had geen idee wat er gebeurde. Toen werd Eindhoven gebombardeerd.”
Er was niet veel gelegenheid voor Babs om jongens te ontmoeten. Dat gebeurde pas toen ze bij de verkennerij ging. “Daar ontmoette ik Ad. Hij vond mij meteen leuk en vroeg mijn vader toestemming voor verkering. Die stemde toe. Zo gingen we samen wandelen, met vrienden en mijn vriendin naar de schouwburg of de bioscoop en dansen bij van Vuren. Ik leed aan scoliose en had veel rugpijn. Daarvoor had ik therapie. De dokter vond dat dit niet voldoende was en ik werd geopereerd. Daarna lag ik vier maanden op mijn buik in het ziekenhuis. Ad kwam mij vaak opzoeken en bracht dan een bloemetje mee. Toen ik uit het ziekenhuis kwam trouwden we daarna.”
Van Geldrop naar Waalre
In 1952 betrok het jonge stel een splinternieuw huis in Geldrop. Daar kregen ze drie zonen; Maarten, Frank en Jeroen, een echt mannenhuishouden. Op den duur werd het huis te klein. “Ik las in de krant een advertentie ‘Uw droomhuis staat in Waalre’. Ik belde Ad op zijn werk en hij nam meteen contact op met de makelaar. Er waren nog een paar huizen te koop. Ze moesten nog gebouwd worden en dat duurde uiteindelijk twee jaar. In 1963 verhuisden we naar de Willem Marislaan. Waalre is een mooi dorp. Er kwamen allemaal jonge gezinnen te wonen en we trokken veel met elkaar op. In onze buurt kijken de mensen nog steeds naar elkaar om. Zo houden ze mij ook een beetje in de gaten. Ik vier zondag op mijn verjaardag feest met mijn familie en ik geef ook een feest voor de buren.”
Bijzondere gebeurtenissen
Wanneer je aan Babs vraagt naar bijzondere gebeurtenissen in haar leven, dan is ze heel bescheiden, terwijl ze heel actief was in Waalre. Zo was ze bestuurslid van het Waalrese Vrouwengilde. Daarvoor organiseerde ze maandelijks lezingen, excursies en andere activiteiten. Babs richtte de Waalrese Petanque vereniging op en was vrijwilligster bij het Woldersven. In 2001 ontving Babs voor haar verdiensten een koninklijk lintje.
Gelukkig weet zoon Frank haar te helpen herinneringen op te halen. Babs: “Een van mijn hobby’s is bridgen. Ik zat bij het Vrouwengilde en heb gezorgd dat er een bridgeclub kwam. Mijn grootste hobby is koken. Voor mijn zestigste verjaardag schreef ik het boekje ‘Ik doe het zo’, daarin stonden recepten geschreven op de manier dat ik ze kookte. Die deelde ik aan familie en onze vrienden uit. Ik organiseerde ook het Kinder Kook café in Het Klooster.”
In 1998 overleed Ad, sindsdien is ze alleen. Haar gehoor laat haar in de steek en er vallen veel leeftijdgenoten weg, dat is wel eens eenzaam. Gelukkig heeft Babs haar gezin, vijf kleinkinderen en vijf achterkleinkinderen en lieve buren. Eens in de week gaat ze naar ‘Neffe ‘t veld’ en bridget ze thuis met vriendinnen. Voor haar 95e verjaardag haalden haar zoons samen met Babs herinneringen op die ze in boekvorm uitbrachten, voorzien van prachtige foto’s. Ze kan terugzien op een rijk leven.
