80+ hockeyers winnen goud Wereldkampioenschap

WAALRE - Pepi Hanusch speelt vanaf zijn zestiende jaar hockey. Hij doorliep verschillende stadia van niveau, promoveerde bij verschillende clubs en eindigde uiteindelijk bij NHC 60+Hockey. Dit is een vereniging met leden uit heel Nederland. De leden worden onderverdeeld in teams naar sterkte, te beginnen bij 45+ en eindigend met teams van 80+. 

Door Wilma Stofmeel

In november vorig jaar werd Pepi 80 jaar en sindsdien mag hij meedoen met dat laatste team. Pepi kon meteen aan de bak, want samen met zijn team deed hij mee aan de Wereldkampioenschappen Hockey 60+ en won met zijn team in de categorie 80+ goud. 

Pepi pakte op een zaterdag stiekem de stick van zijn oudere broer om te kunnen hockeyen. “Wij hadden maar één stick en die nam ik mee om bij de jeugd in Best te kunnen spelen. Mijn broer was bij die club en dat wilde ik ook graag. Ons team stond in Jeugd A en het jaar daarop werden we Zuidelijk Kampioen. De prijs was een reep chocolade. Op mijn achttiende zou ik in Best naar Heren 1 gaan, maar werd ik door de club Racing uitgenodigd om bij hun te komen spelen. Ik zou meteen hoger spelen in de 2e klasse. Tijdens een toernooi in Oirschot hebben een andere jongen en ik op een bierviltje geschreven dat we samen naar Racing gingen. Daar was het bestuur niet blij mee.”
Pepi maakte snel carrière. “Bij Racing hadden ze geen keeper, maar er waren wel sterke hockeyers. Daartussen zag ik een blond ventje rondlopen en we stelden voor die bij de eerste competitiewedstrijd te laten keepen. En die jongen wilde dat wel. Dat bleek Maarten Sikking te zijn die later doelman werd bij het Nederlands Hockey team. Hij heeft bij ons gekeept en is halverwege het jaar naar HTCC gegaan omdat de competitie door het slechte weer niet door was gegaan. Na vier jaar ging ik naar HTCC en begon in Heren 2. Zes weken later moest iemand van Heren 1 in militaire dienst en werd uitgezonden naar Duitsland. Ik viel voor hem in en kwam zo in Heren 1 terecht en ben daar gebleven.”

60+ team sinds 1986

NHC begon rond 1986 met een man of acht met een 60+ team. Zij wilden graag doordeweeks spelen en dat breidde zich uit. Pepi begon op zijn 65e bij NHC. “Ik kreeg toen tien punten van de elftalcommissie. Je krijgt een cijfer hoe goed je techniek en snelheid is en op welk niveau je speelde. Met zeventig jaar kreeg ik negen punten en iedere vijf jaar ging er een punt af. Ik sta nu op zeven punten. We spelen om de 14 dagen ergens in Nederland. Om de twee jaar zijn de Wereldkampioenschappen en volgend jaar de Europese kampioenschappen.” 

Er zijn maar vier landen die 80+ teams kunnen opstellen: Duitsland, Engeland, Australië en Nederland. Pepi: “Je moet je paspoort laten zien om aan te tonen dat je 80 bent. Bij 65+ deden achttien landen mee. Dat was een echte competitie waarvoor werd gevochten. In Breda moesten we ‘s morgens om negen uur spelen. Dat vonden we erg vroeg want je moet dan ook vroeg opstaan. Uiteindelijk pakte dat voor ons goed uit, want op dat tijdstip was het nog maar vijfentwintig graden. Later op de dag werd het rond de drieëndertig graden. Een paar jaar geleden, bij de Europa Cup was men heel strikt. We speelden in Brasschaat ‘s middags om vier uur en het was veertig graden, maar de wedstrijd werd niet naar de avond gezet. Het is een wonder dat niemand omviel want dat gebeurt wel eens. Dit jaar haalde het team 70+ brons. Het Nederlands elftal Dames zilver. Team 55+ Heren en 60+ Dames en ons team behaalden als enigen goud.”

Steeds meer mensen spelen langer door en blijven daardoor langer fit. Pepi: “Je leert veel nieuwe mensen kennen en dat klikt altijd. Je speelt drie keer een half uur een spelletje van gelijke sterkte. Of je nou wint of verliest, dat maakt niets uit. Na afloop drink je een potje bier samen en gaat met een goed gevoel naar huis.”