Venster op Antoon Coolen

In de jaren dertig van de vorige eeuw komt er een heuse BN’er in Waalre wonen: Antoon Coolen waar hij tot zijn dood blijft. Wie door Waalre wandelt, kan nog sporen van hem vinden. 

Op Blokvenlaan 30 staat het rijksmonument De Kempen, het huis dat hij daar heeft laten bouwen. En voor het oude Willibrorduskerkje staat ’t Schrijverke dat enkele jaren na zijn dood is onthuld. Op korte afstand is zijn graf op het kerkhof te vinden.
Antoon Coolen (1897–1961) schrijft tientallen boeken over het leven op het Brabantse platteland. Dorpsbewoners staan hierin centraal. Hij laat de saamhorigheid zien in zo’n samenleving, maar ook de spanningen en roddels. Zijn bekendste boek is Dorp aan de Rivier, dat in 1958 verfilmd is.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog weigert hij samen te werken met de bezetter. Hij wordt geen lid van de Kultuurkamer en kan daardoor niet meer publiceren. In 1943 gaat burgemeester Uijen met pensioen. Coolen wil voorkomen dat er een NSB’er benoemd wordt en denkt dat hij als beroemd schrijver wel een kans maakt. Maar het sollicitatiegesprek in Den Bosch is snel voorbij. Op de vraag of hij bereid is de gemeente ‘in de geest der nieuwe orde’ te besturen, antwoordt hij ‘neen’ – en kan naar huis. De Duitsers benoemen daarna de NSB’er Reinhard Schregardus.
Na een oproep in 1944 voor de ‘Arbeitseinsatz’ aan de Atlantikwall, duikt hij onder in Den Haag. Na de bevrijding keert het gezin terug in Waalre. Kort daarna treft hen een grote tragedie. In 1947 komt zijn negenjarig zoontje Peter met een vriendje om het leven na een ongeluk op het ijs. Bij de begrafenis leeft het hele dorp mee.

In 1961 valt hij onder mysterieuze omstandigheden uit een rijdende trein. Hij lijkt te herstellen, maar krijgt enkele weken later een hartaanval. Kort hierna overlijdt hij in het Jozefziekenhuis in Eindhoven.

Reacties? Mail naar:
canon.van.waalre@waalreserfgoed.nl