Het Klooster, een verstilde plek die ook bruist van leven

WAALRE – Na jarenlang getouwtrek, is het Klooster in Waalre een plek waar bewoners en bezoekers hun draai beginnen te vinden. Dit alles onder de bezielende leiding van bestuurder, inspirator, cultuureel maatschappelijk aanjager en zorgverlener Hennie van Tintelen. Iets meer dan een jaar is hij nu aan de slag en we blikken met hem even terug maar vooral vooruit.

Door Pien Buwalda

Lichtelijk verscholen achter de Willibrorduskerk, tussen hoge bomen, ligt aan de Hoogstraat in Waalre, Het Klooster. Een plek waar je de stilte hoort maar waar ook de geluiden van het nabij gelegen winkelplein te horen zijn, verkeer dat langskomt, pratende stemmen en andere tekens van leven in de buurt.
Hennie zag Het Klooster toen het oude deel aan de linkerkant er nog stond maar dacht meteen ‘dit is zoals ik denk dat zorg en leven vorm gegeven kunnen worden’. Hij schreef namens Zorgcoöperatie Thuisbasis Nederland een concept zoals Het Klooster zou kunnen zijn. Dit concept werd door de eigenaren gekozen en daarmee werd het startsein gegeven.

Wonen met zorg

Er zijn 21 appartementen voor ouderwordende mensen met ‘een kwetsbaarheid’ die geestelijk of fysiek kan zijn. Hennie: “Wat dan echt mooi is om te zien dat de één voor de ander zorgt en je een balans krijgt; Samen leven & Samen zorgen.”
In het gedeelte van de appartementen is veel zorg besteed aan het kleurgebruik. Er is veel groen gebruikt door planten in te zetten, ‘een kleur die rust brengt en omarmt’, volgens Hennie. Dat is vooral fijn als er samen gegeten wordt. Er wordt door de vaste cateraar iedere dag vers gekookt. Bewoners die al beneden zijn voor de maaltijd, worden betrokken bij het tafeldekken. “Waarom zou je als je achter een rollator loopt, geen glazen op tafel kunnen zetten? Dat dacht deze bewoonster totdat ze erachter kwam dat het wel lukte en lachte. Dat is een grote insteek voor ons, wat kunnen we doen om een glimlach te krijgen en dat kan soms heel simpel zijn. Goede zorg verlenen is echt geen hogere wiskunde.”

Het zorgteam

“We zijn 1 augustus 2022 opengegaan en binnen zes weken was iedereen in de appartementen getrokken, Nu, na dik een jaar is het zorgteam op sterkte. We hebben een heel trouw team, erg betrokken bij elkaar. Een papiertje zegt niets. Natuurlijk hebben we mensen met de juiste diploma’s maar belangrijker is de optelsom ogen+gevoel+handjes maakt een mensenmens die perfecte zorg kan verlenen. We nemen ze aan de hand mee richting een opleiding maar het gaat om het BEleven met de bewoners.”

De eerste keer dat ik in Het Klooster kwam was het volop zomer. Verschillende bewoners zaten op het terras en een van de medewerkers was samen met hen, smoothies aan het maken. “Ze kennen smoothies niet maar wel de bowl van vroeger en zo betrekken we ze erbij.” De ene schilde het fruit, de ander hielp mee met uitdelen. “Een perfect voorbeeld van hoe we het samen doen. Als de balans tussen bewoners en het personeel echt klopt, dan is dat helemaal top.”

Niet afschermen

“We willen de bewoners niet afschermen, we betrekken ze bij de wijk. We zijn niet voor niets een ‘samen’leving. De bewoners zitten lekker buiten in de zomer, wandelen zelf een rondje of doen een boodschap op het winkelplein. We doen er veel aan om buiten met binnen te verbinden door verbindingen te leggen en niet te verbreken. Het is dan mooi als iemand van ‘buiten’ een bewoner mee wil nemen naar een concert of iets anders, maar dit brengt wel een stuk verantwoordelijkheid met zich mee, zorg dat hij of zij ook altijd veilig terugkomt.”

De activiteiten

Het Klooster kent vooral ook een maatschappelijke functie. Een grote zaal waar ruimte is voor allerlei activiteiten maar het biedt ook huisvesting aan allerlei verenigingen. Hennie: “Voor corona hadden we hier 40 verenigingen in huis. Dit is terug gelopen naar tien en nu zitten we weer op 17. De meeste die terugkomen, zaten hier ook al eerder. Wat je nu wel ziet is dat veel verenigingen kampen met een tekort aan bestuursleden, er is weinig nieuwe aanwas, alles is duurder geworden en ze ervaren vaak ook een financiële druk. En alles is natuurlijk vrijwilligerswerk.”

Hennie gooide een balletje op: “Wat als er een gemeenschappelijke stichting en/of bestuur zou komen? Overkoepelend? Die de belangen van de verenigingen voorstaat maar hen ook helpt met praktische zaken. Dat scheelt weer in de kosten voor de verenigingen. Denk bijvoorbeeld aan de penningmeesters doen de boekhouding van de vereniging maar de accountant van het gemeenschappelijk bestuur controleert de jaarcijfers. Dat zou dus ook kunnen met fondsen en subsidies. Eén keer aanvragen maar samen delen. Het uitgangspunt is een gezamenlijke toekomst. Het is echt fundamenteel belangrijk dat verenigingen blijven bestaan, zij zijn zo belangrijk voor de verbinding tussen mensen in Waalre.” 

Toekomstplannen

“Zou het ook niet mooi zijn als we het maatschappelijk gedeelte zouden kunnen onderbrengen in een stichting met gezamenlijk doel om maatschappelijk, cultureel en sociaal te ontwikkelen? We zouden daarbij ook graag jongeren betrekken zodat we bouwen aan een multi-generationele samenleving waarin omzien naar elkaar, plezier en vertier, (persoonlijke) ontwikkeling centraal staan. Het zou echt mooi zijn als we alles samen kunnen brengen in die verbindingen. Het Klooster is geen zorginstelling maar ook een plek waar je koffie kunt drinken, waar je een drankje doet, een feestje viert en naar bijvoorbeeld de buitenfilm gaat. Bewoners en inwoners. Samen als in een echte SAMENleving.”