In gesprek met bode Tonnie van de Voort

WAALRE - Bode Tonnie van der Voort zwaait woensdag 13 december, na 34 jaar, af als bode van de gemeente Waalre. Hij zit vol verhalen over deze tijd. 

“Vroeger brachten we de post rond. In het oude gemeentehuis moesten we iedere kamer afgaan. Dat was altijd heel gezellig. Ik vond die tijd veel meer sfeer hebben. Nu werken we met werktuinen en hoeven we ook de post niet meer te bezorgen. Ik heb veel personeel zien komen en gaan. Toen ik begon kwamen de meesten uit Aalst, Waalre en Valkenswaard. Tegenwoordig komen ze van heinde en ver. Hierdoor zijn de mensen minder gebonden aan de gemeente. “

Collega-bode

“Ik heb 34 jaar samengewerkt met collega-bode Hans Kuyten. 34 jaar samen lief en leed gedeeld. Vroeger zaten wij precies tegenover de plek waar de sollicitanten binnenkwamen. Dan zagen we ze daar met gezonde spanning zitten en vroeg ik altijd: “Hans, is ’t wa denkte?”. Hans: “Klein zesje, ken wel wa worden”. Dan lagen wij met z’n tweeën weer in een deuk. Hans en ik hebben zowat alles meegemaakt samen. Nooit woorden gehad, dat waardeer ik zeer.”

Herinneringen

“De brand van het gemeentehuis heeft ook veel met me gedaan. Ik heb het ’s morgens van mijn zoon moeten horen dat ik niet naar het werk hoefde omdat het gemeentehuis in brand stond. Het was niet alleen voor ons een shock, maar het was ook emotioneel voor de bewoners. Als bodes hebben we de paspoorten rondgebracht, dit ging gewoon door. De leukste herinnering is ik mijn vrouw hier bij de gemeente Waalre heb leren kennen. Uiteindelijk heeft een collega ons getrouwd, dat was wel heel bijzonder!”

Personeelsvereniging

“We hebben verschillende feestjes gehad met de personeelsvereniging in het oude pand. Themafeestjes waarbij we heel de kantine verbouwden. Ook hadden we elke laatste vrijdag van de maand PV-café. Met een man of 20 deden we dat. Ook na de raadsvergaderingen kon het nog doorgaan tot de late uurtjes en gingen we zingend naar huis!”
“We zijn een week naar Tsjechië geweest met de bus. Het was erg gezellig en de herinneringen halen we steeds naar boven met de collega’s die toen mee zijn geweest. De tripjes naar voormalig zustergemeente Meise (België) waren ook altijd erg gezellig. Meise kwam hier en wij gingen daar naartoe en dat liep perfect. Na Meise heeft gemeente Waalre nog eens ergens in Portugal geprobeerd zo’n band op te bouwen, maar daar ging niemand mee naar toe. Dat was te ver.”

En nu pensioen

“Ik kijk op YouTube veel naar magneetvissen en ik wil met een metaaldetector rondgaan. Dat lijkt me gaaf. Mensen zeggen me: ‘je moet gaan vissen’. Maar ik ga toch niet 8 uur lang naar een dobber staren om tegen m’n vrouw te zeggen: ‘weer niks’. “Dien dobber bewoog nog nie bekant”. 
“Ik blijf met mijn zoon naar wedstijden van Ajax gaan, meestal de thuiswedstrijden, zelfs nu het iets minder gaat blijven we Ajax trouw. Mijn zoon is een huis aan ‘t bouwen, dus daar kan ik veel helpen. De eerste paar maanden zal ik daar veel tijd instoppen als ‘toezichthouder’. Ook gaan mijn vrouw en ik graag op vakantie en hopen we dit meer te kunnen gaan doen.

Een laatste vraag: als je jezelf één ding kon zeggen op de dag dat je 34 jaar geleden begon, wat zou dat dan zijn?
“Jonge, ge moet vooral goed luisteren, bietje met de gemeente meedenken en nie meteen denken ik ben d’r vanaf als ik over dien drempel stap. Neem ‘t werk eens mee naar huis en mengt oe eigen met de collega’s. Laat je gezicht zien en luister ok vooral naar de burger, die hebben ‘t vaak goed.”