Maartje Borghuis

'Vakantieleed' bij de tandarts

  Column
Foto:

Eens in de zoveel tijd doen wij tandartsen een spoedgevallendienst. Net als chirurgen, huisartsen, dierenartsen en sommige andere medici, zijn wij verplicht om zorg te leveren buiten reguliere werktijden. Vroeger was je als dorpsarts altijd bereikbaar en kon iedereen aankloppen. De praktijk was vrijwel altijd aan huis en de arts had nog aanzien in het dorp. Ik neem even aan dat dit altijd in goed overleg werd opgelost.

Heden ten dage is het wel anders. De praktijk is niet meer aan huis en de tandarts heeft een spoedmobieltje op zak. Sommigen laten de telefoongesprekken aan een assistente over, maar velen zijn gewoon zelf constant bereikbaar.

In de kring waar ik werk, wil dat zeggen dat je een volle week bereikbaar moet zijn. Dit geldt het hele weekend en op doordeweekse dagen van 17.00 tot 08.00. Voor iemand die haar telefoon 's nachts altijd op stil zet, is dit een aardige belasting om er naast een vijfdaagse werkweek even erbij te doen.

Gezien ik in de zorg werk, is het logisch dat ik mensen graag help wanneer er problemen zijn. Ook in het weekend, met liefde. Pijn, zeker tandpijn, kan allesoverheersend zijn en moet zo spoedig mogelijk verholpen worden. En daar zit hem de crux.

'Zo spoedig mogelijk' blijkt een subjectief begrip.

Er wordt nogal eens gedacht, zo ook tijdens mijn laatste spoedgevallendienst, dat wij een huisartsenpost-achtige constructie zijn. Waardoor je ook 's nachts wakker gebeld wordt wegens een niet-spoedgeval, door mensen die direct langs willen komen. Of die op het gemak naar een routebeschrijving gaan vragen voor de volgende dag. Pas na uitleg volgt het besef dat ze iemand klaarwakker hebben gemaakt, die 4 uur later weer een volle agenda mag draaien.

Maar wat zijn dan spoedgevallen?

Iedereen die ooit écht tandpijn heeft gehad, zal vinden dat dat écht een spoedgeval is. Helaas voor hen, dat is niet het geval.

Een nabloeding of een gebitstrauma is spoed en moet bij voorkeur (maar niet altijd) binnen 60 minuten gezien worden. Bij alle andere dingen geldt de regel dat er (pijnstillend) advies moet worden gegeven en de patiënt binnen 24 uur moet worden gezien.

Jammer genoeg zijn er steeds meer mensen die de spoedgevallendienst zien als een handige 24 uurs AH To Go.

Op het spreekuur zie ik daarnaast vaak mensen die lang geen tandarts hebben bezocht, of al weken pijn hebben, of zo bang zijn dat ze hopen dat het vanzelf over gaat. Maar natuurlijk hoor je in juli het vaakst: 'Ik ga (over)morgen op vakantie en ik kan hier niet mee blijven lopen!'.

En dan repareer ik ook met liefde de kleine probleempjes, die zeker geen spoed zijn, maar wel een vakantie kunnen verzieken.

Wel bij voorkeur overdag.

Maartje Borghuis

Meer berichten