'Wie mooi wil zijn' bij de tandarts

  Column
Foto: Theo van Sambeek

Pijn lijden, dat hoor je toch nog vaak. Bij kiezen trekken, bij wortelkanaalbehandelingen, bij boren, bij tandsteen weghalen, alles doet pijn. Soms onmenselijke pijn. Zelfs met verdoving!

En dat alles voor een gezond gebit, maar ook vaak voor een mooi gebit. Het is gelukkig mijn ervaring dat het met die pijn meestal wel meevalt, we kunnen met verdovingen heel erg veel. Een mooi gebit kost tijd en moeite, maar als het goed is weinig tot geen pijn.

Maar mooi zijn bij de tandarts heeft voor mij nog een hele andere dimensie gekregen. Regelmatig zie ik mensen (vrouwen vooral) worstelen met haarclipjes, elastiekjes, speldjes, krullen, hoofddoeken, alles wat onprettig zit als je bij de tandarts in de stoel moet liggen.

Ik heb zelf ooit de domme fout gemaakt om m'n haar hartstikke leuk op te steken, om vervolgens 2 uur bij de orthodontist te gaan liggen. Au au au.

Ook de dames die dagelijks druk bezig zijn met een mooie make-up maken zich wel eens zorgen. Lippenstift kan meestal niet blijven zitten, dat smeert alle kanten op, en foundation wil ook wel eens sneuvelen door al het water dat we gebruiken.

Mannen hebben de haren natuurlijk ook vaak mooi in de plooi en dat plat toch wat af op het achterhoofd door de hoofdsteun. De petjesdragers daarentegen hebben meestal juist een bad-hair-day en zetten enigszins terughoudend hun petje af als we daarom vragen. Veelal komt daar een maandagmorgen-recht-uit-bed-kapsel onder vandaan, tezamen met een licht verontschuldigende blik (nergens voor nodig natuurlijk).

Sieraden kunnen ook soms nog even een dingetje zijn. Gezichtsversierselen als kettingen, oorbellen en piercings moeten verwijderd worden voor bepaalde röntgenfoto's. Helaas blijkt dat nog wel eens lastig, zeker tongpiercings kunnen hardnekkig zijn. Of de tunneloorbel niet meer terug op z'n plek wil ploppen.

Sporadisch kom ik wel eens onderlip tegen die aan de achterkant versierd is met een tatoeage. Het is bijzonder om te merken dat vele mensen die tatoeages hebben, toch angst hebben voor de verdovingsnaalden van de tandarts. Ik heb hier wel eens naar gevraagd en meestal is de wens voor een mooie lichaamsversiering voldoende om de pijn te verbijten of zelfs te verwelkomen.

Een vulling is echter een noodzakelijk kwaad, dus ook de verdoving die erbij hoort, dat is maar niks.

Maar wie mooi wil zijn bij de tandarts hoeft zeker geen pijn te lijden. Wel moet je misschien na afloop even voor de spiegel gaan staan om de sieraden, make-up of haren bij te werken.

Net als de kleine dreumes van nog geen drie, die niet meteen in de stoel wilde gaan liggen vanwege de allerbeste reden ooit: 'Ja maar mamma, ik heb gel in m'n haar!'

Maartje Borghuis

Meer berichten