Foto:
Maartje Borghuis

‘Slijtage’ bij de tandarts

  Column

Ik praat meer over fietsbanden, autobanden en schoenzolen dan u zou denken. De aftakeling des levens begint al jong, sommigen zeggen dat het vanaf je geboorte al downhill is. Nou vind ik dat een wel erg sombere gedachte, maar qua tanden zit je op je piek rond je 15e. Alle grote mensen tanden zitten in je mond, je bent nog niet zo aan het puberen dat je de tandborstel links laat liggen en de boel verknalt en meestal is roken ook geen probleem. De verstandskiezen zitten nog mooi verstopt, beugel is klaar, mooie rechte witte pareltjes in het bekkie, niks meer aan doen.

En dan begint het. Stukje bij beetje takelt het af. Gaatje hier, breukje daar, de restauratiecyclus begint. Vroeger? Vroeger hadden mensen op hun 18e al een kunstgebit, lekker makkelijk. Soms was het een financiële overweging, soms waren de tanden al flink weggerot.

Tegenwoordig kunnen we gelukkig heel veel voorkomen en houden veel mensen tot op hoge leeftijd hun eigen tanden. Het schoonheidsideaal dat Google laat zien als je op ‘white teeth’ zoekt, laat ik even voor wat het is, ik richt me even tot de oudere garde die niet zozeer bright white wil maar ‘gewoon goed’.

Wat de oudere garde meestal heel graag wil, is pijnvrij en met veel comfort gebruik blijven maken van de eigen tanden. Het heilige huisje van deze maand is dan ook: ‘Ach de meeste oudjes hebben een kunstgebit of krijgen bijna geen gaatjes meer in die paar tandjes’. Ontzettend veel ouderen hebben nog hun eigen tanden en dat geeft een nieuw scala aan problemen waar we 25 jaar geleden nog niet heel erg mee bezig waren. Behalve medicatie (risicofactor voor juist meer gaatjes), terugtrekkend tandvlees (risicofactor voor juist meer gaatjes), veel vullingen en kronen in de mond (risicofactor voor, nou ja, u snapt het), zien we ook veel slijtage aan het gebit.

Ik vergelijk tandslijtage vaak met een fiets- of autoband, of een mooie schoenzool. Als je eenmaal door de buitenkant heen bent, kan je de binnenkant behoorlijk snel kapot maken. De buitenkant slijt langzaam, de binnenkant is veel delicater. Gaat de binnenkant kapot, dan kan je velg eraan gaan, of de schoen kan de prullenbak in. Meer schade dus. Slijtage kan je makkelijker behandelen als het nog niet zo ernstig is, maar vaak is dan de noodzaak ook nog niet zo hoog voor de patiënt (want geen klachten).

Wat kan slijtage voorkomen? Beperk uw inname van zure voeding, laat een teveel aan maagzuur behandelen, poetst goed maar niet extreem hard, investeer in goede gebitsrestauraties en eventueel een beschermingsbitje tijdens het slapen. O en weinig stress. En geen drugs.

En laat uw bandjes regelmatig controleren bij de tandarts-APK.

Maartje Borghuis

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden