‘Mijn werk is niet voor de eeuwigheid’


Joris Kivits aan het werk: 'uiteindelijk gaat het om het idee'.
Joris Kivits aan het werk: 'uiteindelijk gaat het om het idee'. (Foto: )

‘Mijn werk is niet voor de eeuwigheid’

Waalre - Hij heeft zoals hij zelf zegt de mooiste baan van de wereld. Joris Kivits uit Waalre reist de wereld rond om zijn talenten als maker van zandsculpturen te laten zien. Kivits maakt de meest fantastische bouwwerken met slechts twee hoofdingrediënten: zand en water.

Door: Rob Weekers

Hij heeft het eens opgezocht, op het lijstje van favoriete beroepen staat zandsculpturist op een tweede plaats, net onder rockster. Joris Kivits heeft een fantastisch vak, zo vindt ook hij. Carvers, zoals de makers van zandsculpturen worden genoemd, creëren ware kunstwerken van zand. Soms in opdracht, soms in wedstrijdverband. De groep mensen die dit als professie heeft, is niet al te groot, en treft elkaar regelmatig in landen als Rusland, Taiwan, Australië, en de VS. “Een rondreizend circus”, betitelt Kivits.

“Nu met corona ligt alles stil, dat is een hard gelag. Ik klaag niet, hoor. Heb nu weer wat tijd om plannetjes en ideeën uit te werken. Workshops, een zandfestival in onze regio. Maar toch, ik hoop dat de gedwongen pauze niet al te lang meer duurt.” In de tussentijd Kivits heeft zijn zinnen gezet om zich te bekwamen in het maken van sneeuw- en ijssculpturen. “Een andere discipline, heel uitdagend.”

Zijn sculpturen zijn slechts tijdelijk te zien, weet Kivits als geen ander, maar ziet daar ook de betrekkelijkheid van in. “Mijn werk is niet voor de eeuwigheid. Als je bijvoorbeeld een theatervoorstelling ziet, dan rest na afloop alleen de herinnering. Zo is het met zandsculpturen ook. Het is kunst, maar niet blijvend.” Sculpturen kan je maken met verschillende soorten zand. “Potgrond zou ik niet aanraden”, grapt Kivits. “Het fijnst is jong rivierzand, dat stapelt best goed.”

‘Ik probeer graag nieuwe stijlen uit, zoek naar nieuwe vormen’

Joris Kivits maakte kennis met de wereld van zandsculpturen in 2006. Een vriendin nodigde hem uit voor een workshop waar de grondbeginselen van het carven aan de orde kwamen. “Dat fascineerde me al direct. Toen ik het zelf ging proberen, bleek ik het aardig in de vingers te hebben. Toen bleek dat er zelfs een zandacademie bleek te bestaan, heb ik me direct aangemeld.”

Joris Kivits maakte al snel naam in het wereldje, werd uitgenodigd op festivals en deed mee aan wedstrijden. “Eigenlijk ben ik net op het juiste moment ingestapt”, zegt hij. “Carven werd steeds meer professioneel. Waar je voorheen nog een kratje bier als beloning kreeg voor je werk, word je nu keurig betaald. Opdrachtgevers boeken je, regelen een hotel voor je en zorgen ervoor dat alles tiptop is geregeld.”

Een ontwerp voor een nieuwe sculptuur maakt Kivits tegenwoordig op zijn tablet. “Net iets handiger dan een schetsboek. Maar uiteindelijk gaat het om het idee. Hoe een werk eruit gaat zien, zit in mijn hoofd.” Aan ideeën geen gebrek. “Ik probeer graag nieuwe stijlen uit, zoek naar nieuwe vormen. Dat maakt mijn werk iets minder herkenbaar, een duidelijk handschrift heb ik niet”, zegt Kivits. “Mijn beste sculptuur ooit? Die moet nog komen!”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden